Przydomek „Śląski Rzym” wziął się z religijnej rangi miasta i imponującej architektury sakralnej. Przez setki lat Nysa była stolicą księstwa rządzonego przez biskupów wrocławskich — jako stolica księstwa biskupiego odznaczała się „panoramą stu wież”, doskonale widoczną z okolicznych wzniesień, którą tworzyły wieże licznych kościołów, ratusza i baszt obronnych murów.
Największy rozkwit miasta przypada na okres od połowy XIV wieku do 1810 roku, gdy Nysa była stolicą księstwa biskupów wrocławskich. Trwające ponad 500 lat rządy biskupów przyniosły miastu bogactwo i splendor, a XVII i XVIII wiek to tzw. złoty czas w jego historii — właśnie wtedy nadano miastu przydomek „Śląski Rzym”.
Źródła tłumaczą ten przydomek także ogromnym nagromadzeniem kościołów, klasztorów i budowli sakralnych fundowanych przez biskupów — panorama miasta miała robić na przybyszach wrażenie porównywalne z Rzymem, centrum katolicyzmu i miastem pełnym świątyń.